koenkong

Things

2006-11-08T22:33:00.000+01:00

Dingen die om aandacht schreeuwen:

*de democraten winnen de Amerikaanse verkiezingen, al wordt republikein
Arnold Schwarzenegger wel herverkozen. The USA, the land of freedom. De
vrijheid om voor de volle twee partijen te kiezen.
*Bondscoach Vanderijcken maakt zijn selectie voor de volgende
EK-kwalificatiematch bekend. Maandag is de eerste training, woensdag de
wedstrijd. Van een korte voorbereiding gesproken. Van competitieleider
Genk is er maar één speler bij: Kevin Vandenbergh. Geen Tom Soetaers,
geen Hans Cornelis, zelfs geen Hugo Broos. En nog altijd geen Olivier
Deschacht. Die jongen speelt wereldwedstrijden tegen AC Milan, toch? Ook
al lijkt ie gemaakt uit t plastiek van zn vaders plastiekbedrijf,
verdedigen kan hij als de beste.
*Vrijdag in culture club: Lust for Life. Peter Decuypere, de founding
father van Fuse en I love techno organiseert na jaren stilte nog eens
een feestje. Met ondere andere een knappe back to back van Jan van
Biesen en T-Quest; een performance van Tim van Haemel, die gek van
Millionaire; een alcoholfles achter de draaitafels; TJ Kong=DJ Kong
(not); Balkan Beats in de derde zaal, dat klinkt ontzettend zwoel!
*24 november in Nijdrop: Goose! Vijf jonge gasten uit Kortrijk die
stampende electro maken, het is de moeite. Ze zijn al immens populair in
de UK, misschien wel logisch als je een plaatsje krijgt op het label van
oa Fatboy Slim en Dave Clark. Maar goed, je moet t dan nog altijd doen.
Nu dus in Nijdrop, vanaf 23u. Daarvoor wordt de boel op gang gebracht
door the Subs, een zijproject van de Gentse dj's Starski en Tonic.
Starski mocht k een twee jaar geleden interviewen voor mn thesis, fijne
kerel. Maar k heb begrepen dat het vooral zn compaan Tonic is die samen
met iemand anders achter The Subs zit. T is alleszins fijne electro. Hun
debuutsingle "you make me spill" brak alleszins de nodige potten en
bracht het tot de laatste Switch-compilatie. Muziek voor je lijf. Na
Goose maken Starski en Tonic zelf het feest compleet met een dj-set. K
ben altijd al een grote fan geweest van de twee heren. Naadloze mixen,
geen schrik om eens een ongelofelijke bekende fijne plaat te spelen
naast al die alternatievere platen die ze met veel finesse wekelijks
voor ons uitzoeken en vooral dat alles altijd met veel enthousiasme. En
alsof dat allemaal nog niet genoeg is kan je daarna gewoon naar huis
gaan, want dan spelen Dj Kong en Cortes nog wat plaatjes. Foute mixen,
krakende platen en overslaande naalden verleggen dan de treinsporen tot
een meter of vier naast Nijdrop. Altijd de moeite!
Een aantal fijne mensen zijn bezig met het inkleden van dat feestje, het
in elkaar steken van een lekkere cocktailbar en als top of the bill zal
één van die fijne mensen zijn zelfgemaakte discobar dan voor het eerst
in gebruik laten nemen. Zonder ironie, die discobar is een knap staaltje
knap!
*bloedgeven: dankzij een fijn meisje ben ik maandag voor het eerst gaan
bloed geven. Mocht er dan toch iemand mijn onzin hier lezen, kan ik die
alleen maar aanraden dat ook een keertje te doen. In ruil voor een
prikje in je arm en wat bloed krijg je plots het gevoel iets belangrijks
gedaan te hebben en dat is ook een beetje zo. Er is constant bloed nodig
en we kunnen makkelijk wat milliliters missen. Mensen die vandaag een
auto-ongeval hebben krijgen misschien mijn vers bloed al toegediend, de
gelukzakken. En bloed geven is populair, het is in! Heel wat mensen doen
het, dus als je het zelf nog nooit hebt gedaan, doe het dan nu. Elke
studentenstad organiseert wel eens een bloedinzameling en ook elk dorp
krijgt elke paar maanden het rode kruis wel op bezoek. Soms kan je je
wel wat zwak voelen, zoals bijvoorbeeld de jongen naast mij die een
beetje bleek vroeg of ik ook de volle liter had gegeven. Hij was even
het noorden kwijt denk ik.
*Ons appartement in Gent is op schandalig korte wandelafstand van het
station. Bij die wandeling kom je dagelijks voorbij de voordeur van een
oud vrouwtje en die voordeur staat de meerderheid van de tijd open met
dat mevrouwtje in het deurgat. In haar kamerjas of haar zondagskleren,
het maakt niet uit. En elke keer krijg je een vriendelijke "goeiedag".
Ik ben zo benieuwd naar haar verhaal. Zou ze eenzaam zijn? Zou ze
wachten op iemand die misschien nooit meer thuis gaat komen? Zou ze het
niet meer weten? Maar ik durf het niet te vragen. Wellicht is het geen
leuk verhaal.

Internet

2006-11-08T22:23:00.000+01:00

Internet als venster op de wereld. Ik begin die uitdrukking meer en meer
te begrijpen. Een jaar en twee maanden heb ik nu zonder het wereld wijde
web geleefd. In Leuven kon ik niet genieten van het studenteninternet.
Ik was geen student meer en op één of andere manier wisten de slimmerds
van Kotnet dat. In Gent ben ik nog langer geen student meer, maar
bestaat geen studenteninternet. Wij gingen op zoek naar een goedkope
provider en die rompslomp bleek al snel langer te gaan duren dan
gehoopt. Twee maanden heeft het ons gekost en daar zit Belgacom voor een
groot stuk stukken. De lepe vossen hebben nog steeds een soort monopolie
op elke telefoonlijn die er in ons klein landje ligt. Wil je een andere
internetprovider moet die de nodige infrastructuur huren bij Belgacom en
omdat Belgacom dan niet zo blij is dat je bij hen geen klant wordt,
leggen ze je dossier helemaal onderaan de stapel. Maar hoera, want
vandaag zijn we terug actief op het internet.

Dat doet me toch even nadenken. Onze afhankelijkheid van het internet is
enorm geworden. Het is ook zo makkelijk mama. Een handige internetter
heeft letterlijk de wereld aan zijn voeten via het net. Maar vergis je
nooit. Het kan handig zijn, maar het kan ook o zo foutlopen.
Het loopt voor mij fout op msn. Met dat programma, dat zowat iedereen op
onze aardbol kent (al is dat wellicht een grove overschatting als je
denkt aan al die minder ontwikkelde derde wereld landen), kan je chatten
met al je vrienden. Handig om af te spreken, maar verschrikkelijk voor
al het andere waarvoor het wordt gebruikt. Ik haat msn eigenlijk een
beetje. Ooit was ik er ook een kind van. Maar toen ik werkelijk uren
achter mn scherm bleef plakken en de misverstanden en foute
interpretaties zich begonnen op te stapelen, was het welletjes geweest.
Nu moet het al maanden geleden geweest zijn dat ik het programma
gebruikte. En ik ben nog altijd levend en gezond. Want hoe je het ook
draait of keert, msn en andere soortgenoten van het chatprogramma sleurt mensen van onze aardbol, recht naar de virtuele wereld. Ik krijg er kippenvel van, die virtuele wereld. Laatst stond er een artikel in de Morgen over een hele virtuele wereld waar iedereen een huis kan bouwen, op hotel kan gaan, mensen kan ontmoeten, enz. Allemaal vanachter je pc. Wordt je daar niet ziek van? Zou er ook een dokter zijn in die virtuele. Maar het kan dus ook handig zijn. Internet is een ongelofelijk bron van informatie. Ik vind het geweldig in mn zoektocht naar muziek. Allerlei soorten muziek, nieuw en oud is er op te ontdekken. Legaal of illegaal, goede of slechte kwaliteit, het maakt niet uit, je vindt het. Twee valsstrikken hierbij. Ten eerste worden alle media-industrieën geconfronteerd met nieuwe uitdagingen met betrekking tot de verspreiding van hun product. Ten tweede moet je altijd opletten met de geldigheid en betrouwbaarheid van de informatie. Dat alles maakt dat internet een heel fascinerende wereld is. Het is een soort oerwoud, met stukken waar je je op je gemak voelt en delen waar je beter niet komt. En als je denkt dat internet oneindig is, moet je maar is zoeken naar de "last page of the internet". Die bestaat! Dat denken we toch. Hoe je het ook draait of keert, msn en andere soortgenoten van het chatprogramma sleurt
mensen van onze aardbol, recht naar de virtuele wereld. Ik krijg er
kippenvel van, die virtuele wereld. Laatst stond er een artikel in de
Morgen over een hele virtuele wereld waar iedereen een huis kan bouwen,
op hotel kan gaan, mensen kan ontmoeten, enz. Allemaal vanachter je pc.
Wordt je daar niet ziek van? Zou er ook een dokter zijn in die virtuele
wereld?

Maar het kan dus ook handig zijn. Internet is een ongelofelijk bron van
informatie. Ik vind het geweldig in mn zoektocht naar muziek. Allerlei
soorten muziek, nieuw en oud is er op te ontdekken. Legaal of illegaal,
goede of slechte kwaliteit, het maakt niet uit, je vindt het. Twee
valsstrikken hierbij. Ten eerste worden alle media-industrieën
geconfronteerd met nieuwe uitdagingen met betrekking tot de verspreiding
van hun product. Ten tweede moet je altijd opletten met de geldigheid en
betrouwbaarheid van de informatie.
Dat alles maakt dat internet een heel fascinerende wereld is. Het is een
soort oerwoud, met stukken waar je je op je gemak voelt en delen waar je
beter niet komt. En als je denkt dat internet oneindig is, moet je maar
is zoeken naar de "last page of the internet". Die bestaat! Dat denken
we toch.
http://www.shibumi.org/eoti.htm

Potloodlijntje snuiven?

2006-08-08T18:48:00.000+02:00

Stripalbums heb ik altijd graag gelezen. Van suske en wiske en jommeke in mijn vroege jaren tot kiekeboe (en vooral fanny) tijdens mijn pubertijd. Vandaag mag het iets meer zijn. En dat iets meer brengt Lio. Je zou het hem nochtans niet geven. Hij is klein, een achttal jaar oud en heeft een grappig kuifje. Hij ziet er erg pienter uit, dat wel, een beetje ondeugdend zelfs. Maar dat hij fanny zou verdringen, nee dat had ik niet gedacht. Lio leeft letterlijk in zijn droomwereld. Hij simuleert atoomontploffingen als huiswerk voor chemie, voedt monsters in zijn slaapkamer, kortom niets is hem te veel. En dat allemaal in telkens drie tekeningen. Maar niet alleen de verhaaltjes, ook de tekeningen zelf zijn verbluffend. Erg simpel, met een minimum aan middelen slaagt MarkTatulli erin van Lio een herkenbaar personage te maken. Het kind dat je altijd had willen of de zoon die je nooit zou willen bijvoorbeeld. Mark Tatulli zelf zou in een groot huis wonen, met een griezelig ingerichte kelder, waar hij de nodige inspiratie vindt om zijn hersenspinsels op papier te zetten. Wil je Lio beter leren kennen kan je hem dagelijksvinden in de Morgen!

Vlaanderen leeft

2006-07-11T17:14:00.000+02:00

Flaminganten, ze bestaan echt! Ik dacht dat het journaalcreaturen waren. Ik zie ze immers enkel op 1 mei of 11 juli om zeven uur of half elf. Maar plots ontdekte ik er eentje vlak naast mij, binnen m'n eigen perimeter. Was dat even verschieten. Ze heet Inge en is een collega van me. Ze is principieel, dat wist ik al. Ze is een feministe, ook dat wist ik al. Maar een flamingante, nee zo ver had ik niet gedacht. Ze heeft vandaag, 11 juli, verlof genomen. Volgende week, 21 juli, komt ze werken. Omgekeerde wereld, aangezien wij vandaag geen verlof hebben en volgende week wel. Niets tegen iemand's principes uiteraard, met alle respect! Dat brengt me bij principiëlen. Mensen die volgens trouwe principes leven. Inge bijvoorbeeld. Op Studio Brussel vraagt de presentator tijdens een interview zijn gaste of hij haar Angelique mag noemen. Uiteraard heeft de vrouw daar geen probleem mee, maar Inge wel. Ze fulmineert en raast. Enkel de vrouw zelf mag voorstellen zich met haar voornaam te laten aanspreken. Toch die onbeleefde presentator niet? Opnieuw verschiet ik. Principes met alle respect, maar dit gaat me te ver. Drink met mate!

Shame on Knack en de Morgen

2006-06-22T17:32:00.000+02:00

Twee dingen vielen me op de voorbije week. Twee journalisten. Twee collumns. Twee maal ergernis bij ondergetekende.
Journalist 1: Koen Meulenaere. Erkend journalist bij Knack. Al weken insinueert hij dat Freya Vandenbossche haar licenciaatsverhandeling niet zelf zou hebben geschreven. Toen Freya aan haar thesis werkte, was ze 22 jaar oud en zwanger. In die omstandigheden zou ze een thesis van zulk niveau niet kunnen hebben geschreven. Om zijn collumn kracht bij te zetten publiceert Knack Freya's thesis op zijn site. Zonder toestemming te vragen aan de minister. Hoe haalt de journalist het in zijn hoofd? Niet alleen kan je de relevantie van zulke insinuaties sterk in twijfel trekken, je vraagt je vooral af waarom de journalist zich tot zulke goedkope roddeljournalistiek verlaagt. Is hij gefrustreerd, slecht gezind, kwaad? Heeft een persoonlijke vete met Vandenbossche? Slaapt hij slecht? Is hij zn lief kwijt? Lijdt hij aan grootheidswaanzin? Is hij gewoon dom? Heel erg laag allessinds meneer Meulenaere.
Journalist 2: Hans Vandenweghe. Erkend sportjournalist bij De Morgen. Hij behoort tot het kransje van experts dat uitleg mag geven over voetbal vanuit een poepchique kasteel in Rullingen voor VT4. In deze mooie omgeving vult de journalist zijn dagen met voetbal kijken, erover praten en ontspannen. Dagelijks schrijft hij een collumn over het WK in deMorgen. Boven de collum telkens een foto van hem. Liggend in een design-sofa kijkt hij sensueel in de camera, telkens slechts gekleed in een voetbaluitrusting, korte short incluis. Elke ochtend borrelt de banaan die ik net heb gegeten op de trein even op bij het zien van die foute foto. Maar bij het begin van het WK gaf ik hem een kans. Een collumn ging over de uitzendrechten. Ongefundeerd afgeven op de VRT in het voordeel van zijn nieuwe werkgever VT4 moest kunnen. Een andere collumn ging over VincentKompany. Toch enkele paragrafen. De rest van zijn collumn puilde uit van omhooggevallenheid. Een derde collumn die me is bijgebleven ging over Frank de Bleeckere. De scheidsrechter is een dood voorwerp volgens Vandeweghe en dus mag ie noch zijn vrouw in de belangstelling staan. Zelfs niet als hij de enige Belg is die het tot het WK geschopt heeft. Het lijkt alsof Vandeweghe niet weet wat te schrijven. In al zijn collums. De foto erboven blijkt dan toch een perfecte illustratie. Hij zal zeer waarschijnlijk de opdracht gekregen hebben te schrijven over de rand van het WK. Maar in tegenstelling tot zijn pure voetbalanalyses voor VT4, die treffend en creatief zijn (als hij tenminste zijn collumn niet gewoon herhaalt zoals ie laatst deed), is dit laag bij de grond. Omhooggevallen laag bij de grond. Je moet het maar kunnen.

DOUR Festival (13-16 juli 06)

2006-06-10T13:36:00.000+02:00

Dour dout het weer. 4 dougen loung mour dan 200 groupen om doumen envingers van af te loukken.

Zoals: Jackson & his computer band (voor velen het hoogtepunt slotfeest AB vorig jaar) - Savas Pascadilis - Terence Fixmer live - Anthony Rother -Ellen Allien (maakte één van de beste albums van 06 "Orchestra ofBubbles" samen met Apparat) - Modeselektor live (vette over-the-top samplingmuziek met breaks die door je heen schieten) - Miss Kittin dj-set (Franse knotsgekke electromeid) - John Lord Fonda (moet een icoon zijn, eclectisch dj) - Roni Size & Dynamite MC (drum'n bass legende) -Dillinja & Lemon D dj-set (nog zo'n drum'n bass legende) - Poni Hoax live ( Budapest rocks) - Nathan Fake (man's livesetje knalt al bijna een jaar minstens één maal per week door mn stereo en ook zn laatste cd is AF!) - François Kevorkian (François K ook een icoon, benieuwd!) -Erlend Øye mc & dj (scandinavische 2manydj) - A Brand (Vlaamse festivalrock) - Zita Swoon (band in a box in a dour) - Fisherspooner (iedereen kent emerge, iedereen weet dat dit vuurwerk wordt want ook hun laatste werk was knap) - Annie live (duitse electro artieste) - Goose -High Tone (een van Maarten's favorieten, te ontdekken) - Dear Leader (sheila divine is terug, mooiste rockstem ter wereld) - Lalalover (knappe soulpop er is leven na das pop) - Das Pop (er is ook leven bij das pop, veel leven zelfs) - Battles (ergens ik weet niet meer waar las ik een ontzettend positieve recensie over deze groep) - Colder -Hexstatic dj & visual (ninja tunes are always present: dit is übercool, muziek en visuals vormen een symbiose, je danst en kijkt je ogen uit; vorig jaar bijvoorbeeld een drum'n bass remix van "these boots are madefor walking..." niet alleen muzikaal geremixed, maar ook visueel) -Derrick May - Jimmy Edgar (prachtige laatste plaat, zie elders hier) -LeFtO (hiphop en soul dj bij stubru) - Disiz La Peste (franse rap) - Planetary Assault Systems aka Luke Slater (Luke's laatste project) feat.Rhythm Division - WhomadeWho - Matthew Herbert live (sja, de grootmeester heeft een nieuwe cd, toen zn concert in AB in april werdgecancelled was ik triest, nu niet meer) - Absynth Minded (altijd knap)- ...
Er is dan nog zoveel te ontdekken, te genieten, te doen, te beleven, ...Dour is eindeloos! Wie gaat mee?

2006-06-03T20:40:00.000+02:00

Hij was een begenadigd doelman. Hij leerde zijn volk Duits. Hij was sympathiek. Tot daar het verleden. Vandaag leert hij zijn volk vooral geld verdienen. Veel geld. Hij prostitueert zichzelf figuurlijk. Hij is een wandelend reclamebord met zijn kraag als bord en zijn krullen als reclame.Als een volleerde consumptiehoer heeft Jean-Marie een GPS. Twee zelfs. Decadentie ten top. Gelukkig zijn de toestellen van een verschillend merk. De ene heeft een mannenstem, de andere werd ingesproken door een vrouw. Trots stonden ze te pronken naast Jean-Marie's stuur, klaar om hem het juiste pad op te sturen (want het is nooit te laat om je leven te beteren!). Soms samen, soms niet hielpen JeanMarie's GPS'en hem over België's ingewikkelde wegennet. De twee konden het goed met elkaar vinden. "Binnen 300m rechts" viel de man zijn partner duidelijk bij."Dat zeg je knap" hoorde je de vrouw denken. Maar net zoals in het echte leven zijn mannen en vrouwen het niet altijd eens. Wanneer de man een andere weg koos dan de vrouw, wist JeanMarie het even niet meer. Normaal hoeft hij niet na te denken tijdens autoritten, dat doet zijn GPS wel voor hem. Maar nu was het zover. Hij besefte al snel dat twee GPS'en ééntje te veel was. Want wie moest hij vertrouwen? De mannelijke GPS, de stoere bink met zijn verchroomde omhulsel, zijn sterke software en zijn flitsende schermpje of de vrouwelijke versie met haar softe look, zachte knopjes en uitgebreide handleiding? JeanMarie wist het niet. Hij weet het denk ik nog altijd niet. Gelukkig is hij de enige die twee GPS'en moet om te beseffen dat één teveel was. Overigens zag ik enkel de scene op televisie waarbij hij met twee GPS'en reed. Ik zag de aanleiding niet en ook het vervolg niet. Mogelijk was het een grapje, een vergissing of gewoon de bewuste bedoeling, ik weet het niet. Maar fantaseren is toch zo fijn en zeg nu zelf, het zou kunnen he...?

2006-05-25T16:09:00.000+02:00

*jimmy edgar - color strip (cd): aangeraden door het vriendje van een vriendin (waarvoor die vriendjes van vriendinnen wel niet goed zijn) en heel erg gesmaakt. Electro met een ziel. Fantastische electrobeats worden gecombineerd met zachte melodieën. Resultaat is zoals de titel het aangeeft, een kleurenband van geluid, ideaal voor rustige avond in de zetel of in je hoofdtelefoon na een lange werkdag.
*dorfmeister & madrid de los asturios - no more boogie (single): komt op de full cd 'grand slam' die pas begin juni uitkomt, maar nu al regelmatig te horen op stubru en (hopelijk al) te vinden op vinyl. Een aanstekelijk ritme, warme melodie en zwoele stem maken van dit nummer het perfecte nummer om je aan het dansen te zetten. Dit smaakt naarmeer!
*kings of jazz - gilles peterson & jazzanova: een dubbel cdtje uitgekomen op Rapster records en te vinden in de betere platenzaak. Gilles Peterson en Jazzanova kozen respectievelijk hun beste klassieke en moderne jazzsongs. Ze kregen daarvoor elk 4440 seconden de tijd en die vullen ze prima op. Magnus, de groep van Tom Barman en CJ Bolland, zal niet echt blij zijn met de eerste keuze van Gilles. Donald Byrd's classic toont immers duidelijk waar Magnus inspiratie haalde. Ook de rest van de cd klinkt aantrekkelijk. Geen liftjazz, maar stuk voor stuk prachtige klassiekers van onder andere John Coltrane en Charles Mingus en vele anderen. De laatste track van Bill Evans is mijn persoonlijke favoriet. Ik ken niets van instrumenten, maar het gebruik van zo'n bak met latjes waar iemand met een stokje met aan het uiteinde een stoffen balletje op slaat is in deze song fantastisch. De tweede cd heb ik nog niet kunnen ontdekken, maar jazzanova kennende zal die heel wat vocale jazznummers bevatten die meerdere luisterbeurten vragen voor je er echt van gaat houden (dat zijn meestal de cd's die het langs in je cd-spelers blijven plakken). Een echte aanrader dus die kings of jazz. Andere volumes in de reeks met the kings of house, funk, disco, hiphop, ...

eurovisiesongfestival

2006-05-22T16:44:00.000+02:00

Lordi. Klinkt Frans en doet me denken aan een peuter met een wereldhit. Maar het is Fins en spuuglelijke rock. Bart Peeters, de sympathieke duizendpoot (maakt steengoede humor in het peulengaleis en presenteert het songfestival!), omschreef de groep als de studio-100 versie van een rockgroep. Jelle Cleymans met ballen of Samson met een muilkorf. Stel je voor?
Wat betekent het songfestival eigenlijk? Het beste Europese muzieknummer van dit moment? Hoe kan je op een continent dat een echt lappendeken van culturen is, een beste nummer kiezen? De Amerikanen zouden het nog kunnen. Mevrouw Spears is overal populair. Maar als je las Ketchup, de Spaanse inzending, in Sandinavië ten hore brengt smelten de iglo's. OfIerland's kleffe lovesong in Nederland en Tiësto maakt er promt een remix van. Bovendien plegen vele landen dan nog cultuurdiefstal. Nederland bracht bijvoorbeeld zuiderse samba (hebben ze dan een grote serre over Nederland geplaatst?). Niet echt relevant dus, zo een Europese liedsjeswedstrijd. Maar toch is ze er, waarom dan? Dollars! Dikke vette dollars. Reclame-inkomsten en televisiegelden zorgen voor schatkamers vol geld. Er wordt wel vaker veel geld gegeven aan entertainment en daar is niets mis mee. Het neemt ons mee naar een droomwereld, doet ons zweven over velden vol zonnebloemen, langs zeemzoet fruit en warme watervallen. We vergeten onze dagelijkse zorgen en beleven plezier. Entertainment betekent goede televisie, film,muziek, theater, ... Maar het songfestival slaat niet op entertainment. Het slaat op het nationaliteitsgevoel van een dertigtal naties die deelnemen. Waarom keken we niet zaterdag? Omdat onze Kate er al uitlag. Ze mocht niet meedoen. Hoe vaak mogen we meedoen? Amper. Vlamingen enWalen moeten dan nog afwisselen. En dan hebben we het nog niet over de(volgens mij) louche manier waarop de winnaaer gekozen wordt. Dat een sms bij ons 4 maal duurder is dan in Duitsland bijvoorbeeld ruikt op zich al verbrand. Een land als België zou eigenlijk als eerste een stevig signaal kunnen geven door het festival te boycotten. Respect voor de radio-donnaluisteraar, die blijkbaar mijn mening deelt. Gedaan met zoveel geld te steken in dat festival. Organiseer in de plaats daarvan een nationale versie. Net zoals de voorrondes vandaag. Dat is pas entertainment en dan hoeven we dat belachelijk evenement niet meer te zien op onze nationale televisie.

choose life

2006-05-21T14:19:00.000+02:00

Especially for Joao, Bruno and all the other foreign friends!

Choose a job, a button on the remote control, a movie, a cd, diner, a party, a dj, a train on fridaynight, a concert, a telephonenumber, a social life, a festival, a t-shirt, a teammate to pass the ball to, a next song, a way to walk to the trainwaystation, a subject, a state of mind, a lie, a pen, a printer, a drink, a www, an hour to set your alarm, a colour, a date, a HUMO-article, an appropriate moment to take a glimp at your watch, a joke, an first sentence, a climbing position, a haircut, an answer, a religion, a point of view, a laugh, a direction, a good newyear's intention, a delay of this good newyear's intention, a moment to clean up your room, an end.

Racisme (geschreven de week na de gruwelijke moorden in Antwerpen)

2006-05-21T14:10:00.000+02:00

België beeft. Een sociale aardbeving. Ons land heeft het moeilijk. De kranten staan er vol van, de journaals zwijgen niet. Bij de bakker, op het werk, na het sporten, ... praten mensen over Joe, Luna en de andere slachtoffers in Antwerpen waarvan we de namen niet onthouden. Iedereen heeft en geeft zijn mening en terecht! Meningen zijn belangrijk, zonder een mening ben je er niet. Met een mening moet je van je laten horen, je profileren, voor je uit komen. Wanneer ikzelf over mijn mening begin te denken, laat ik me goed informeren. Ik luister naar anderen en denk tegelijk na waar ik me het best bij voel. Zo kom je tot je eigen mening, al is die meestal niet jouw mening, want je deelt je mening met miljoenen mensen. Er zijn immers geen oneindig aantal meningen over zulke nationale zaken, maar slechts enkele. Jouw mening is dan ook een vreemde benaming. Die mening is jouw bezit niet, je deelt ze. Een mening lijkt dan wel niemand's bezit, bestaat in het luchtledige, boven de mens. Een mening is van niemand en van iedereen, zoals een stadspark of een autosnelweg. Is een mening dan van de overheid? Heeft God er iets mee temaken? Of is de in het bezit van de opiniemakers, zij die eerst hun mening uiten? Moeilijke kwestie!
Maar ik wijd uit. Onschuldige mensen stierven vorige week in Antwerpen en dat omdat ze er anders uitzien. Ik heb een blanke huid, een Spanjaard heeft een bruine huid, een Marokkaan een nog iets bruinere huid. Samen met een aantal andere lichaamskenmerken is dat toch het meest essentiële verschil, de reden waarom mensen zomaar stierven in Antwerpen. De moordenaar kende zijn slachtoffers niet. Of zij werkelijk profiteurs en slechte mensen waren kon hij niet geweten hebben, ze zullen zijn vooroordelen niet mondeling bevestigd hebben alvorens zich te laten afknallen. Alleen hun huidskleur, het belangrijkste lichaamskenmerk werkte als een magneet voor zijn veel te snelle kogels. Is een bruinere huid dan lelijk,
onaantrekkelijk? Ik droom in de zomer altijd van een mooi kleurtje als ik aan een zwembad rood lig te worden. Een bruine huid ligt nog altijd hoog in ons schoonheidsideaal. Objectief valt het dus allemaal moeilijk te begrijpen. Het is niet zoals bij de Italiaanse maffia, die hun schietijzers gebruiken als anderen hen onrecht hebben aangedaan of de politie, die knallen als anderen anderen onrecht aandoen. Het is erg subjectief dat schieten omwille van een andere huidskleur. Het is racisme, er komt geen onrecht aan te pas. Het woord alleen al. Het past in een rijtje woorden als vergif, oorlog, hongersnood, ruzie, haat. Stuk voor stuk woorden die je uitbraakt, uitspuuwt, ze liggen niet lekker in demond. Vandaag uitleggen wat racisme is, is overbodig. Wie zichzelf een racist noemt is ziek. Al is racisme niet zo abnormaal. Het is een oerinstinct. De eerste volkeren moesten wel achterdochtig zijn als ze anderen zagen. Mensen die er anders uitzagen dan zichzelf waren immers nieuw. Racisme was toen waarschijnlijk zelfs nodig voor overleving. Vandaar de wortels van racisme. Vandaag nog is een zekere achterdocht voor het vreemde noodzakelijk. We zorgen ervoor dat we nadenken vooraleer we (nieuwe) dingen doen, ontdekken. Maar racisme? Dat is ziek. Zonder iemand te kennen, iemand afkeuren, haten, afknallen? Dat is pervers.
Wie is verantwoordelijk? De hamvraag voor iedereen die er zich iets vanaantrekt. Elke keer gaat het antwoord in de richting van de politiek. Makkelijk toch? Het zijn de partijen die er een juist standpunt over moeten innemen. Het is het Vlaams Belang dat een negatief klimaat heeft gecreërd. Als de politiekers nu eens... En iedereen heeft er zijn mening over. Daar kokhals ik stilletjes van. Niet te luid, om anderen niet telaten verschieten. Maar misschien moet ik maar eens stevig braken en de boel laten stinken voor iedereen. Want geef nu toe, wat is het zo makkelijk de schuld op anderen te steken. Als we nu eens naar onszelf kijken, op ons eigen bord, naar ons eigen eten dat we misschien ook beter eens zouden uitspuwen.
Want het is tijd dat iedereen beseft dat racisme bij henzelf begint. Bij de mens op de straat, bij de bakker, in de sportclub. Racisme is geen taboe. Het is doodnormaal. Per vijf Vlamingen stemt er één op het Vlaams Belang. En dat is normaal, we verschieten, we braken er niet van. We horen en zien dagelijks racisme. In de bakker nog dit weekend, om acht uur s'ochtends na een lange dj-set, horen mn collega en ik een jonge gast over "zwetzakken" razen. Hij sloeg net de krant open en beklaagde zich over de media-aandacht voor het Antwerps voorval. Ook wij haalden toen, half ontwakend uit onze dj-roes de schouders op. We zijn het gewoon. Maar we moesten eigenlijk braken.

Pauze

2006-05-13T19:08:00.000+02:00

Voorlopig geen internet in mn flat in Leuven, dus moet ik m'n blog eventjes op non-actief plaatsen. Maar ik kom terug! IK wil de lezers bedanken voor A de hele handel te lezen en B de leuke reacties.
Koen

Aai

2006-03-30T17:46:00.000+02:00

Think of one speelde een jaar of vijf geleden al op de zomerhappening van mn favoriete jeugdhuis Nijdrop. Ik herinner me een broeierig warme 15de augustus. Met een colatje zat ik met een paar vrienden op de houten dansvloer te luisteren naar de exotische Antwerpse groep. Mn muzikaal bewustzijn rijkte nog niet verder dan dat van Felice nu, dus ik had geen idee.Vandaag staan ook zij vijf jaar verder en geef ik geld om zo een concertvan Think of One te zien. Ze hebben net een nieuw album uit dat"Trafico" heet. Voor dat album trokken ze naar Brazilië, waar de songs tot stand kwamen. Het resultaat is Sambantwerpo ofzo. Heerlijke frisse autochtone muziek uit twee streken die op het eerste zicht onverenigbaar lijken, maar toch perfect samen gaan. David Bové zingt Antwerps zoals Brazilianen Portugees zingen. (En dan zingen Portugees-sprekenden niet alleen als ze zingen, let er maar eens op.) Daarbij wordt hij bijgestaan door een hele groep Vlaamse en Braziliaanse muzikanten en zangers,waaronder een hippe oma met een prachtige stem zoals alleen oma's die kunnen hebben. Dat alles zorgt voor muziek om een heel weekend door te komen. Opwarmers als "Essa Mesa" voor vrijdagavond, dansnummers als"Samba Belga" voor zaterdagavond en rustige nummers als "Aai" voor zondagavond. Kopen dus die handel. Downloaders onder jullie worden persoonlijk door mij als doelpaal op een Braziliaans strand (Sint-Annekeis hier niet echt relevant) geposteerd, want deze groep verdient jouw steun!

choose life

2006-03-27T17:51:00.000+02:00

kies een job, een knopje op de afstandsbediening, een film, een cd, een avondeten, een fuif, een dj, een trein op vrijdagavond, een optreden, een gsm-nummer, een sociaal leven, een festival, een t-shirt, een ploegmaat om de bal naar te passen, een volgend muzieknummer, een route naar het station, een onderwerp, een gemoedsgesteldheid, een leugen, een balpen, een printer, een drankje, een www, een uur om je alarmklok in te stellen, een kleur, een date, een humo-artikel, een gepast moment om op je horloge te kijken, een grapje, een openingszin, een klimgreep, een kapsel, een antwoord, een godsdienst, een standpunt, een lach, een richting, een goed voornemen, een uitstel van dat goed voornemen, een moment om je kamer op te ruimen, een einde.

Camps&Dewulf

2006-03-24T17:28:00.000+01:00

Voor wie Camps & Dewulf nog niet ontdekt heeft (vaste deMorgenlezers mogen dit overslaan): iedere morgen in deMorgen een korte column van Hugo Camps & Bernard Dewulf iedere, of bijna iedere ochtend de moeite, zie hier een voorbeeld van deze morgen, een geniale:

Gisteren was de dag van de rok.
Prompt klom het kwik.
Gisteren was tevens dag van het crapuul. Ook in de sportwereld, zo bleek, wordt door mijn mansvolk duchtig gegraaid en geïntimideerd. Het liefste was ik in de saprijke lentegrond gezonken. Zoveel procent slachtoffer van misbruik, zoveel procent aangezet tot seksuele betrekkingen in ruil voor een beloning. En de helft al eens last gehad van seksuele intimiteiten.
Je kunt dan nog zo blij zijn met de eerste blote krokussen op straat, van mij mogen die graaiers en potentaten met hun middenstuk aan een polsstok bengelen in het Koning Boudewijnstadion.
Maar zo werd het op de dag van het rokje en het crapuul wel lastig kijken. In het grensgebied van de hormonen.
Want, lees ik, een van de ontoelaatbare gedragingen is staren naar billen, borsten en schaamstreek.
Men wandelt door rokjesdag en twijfelt of men niet beter geblinddoekt was. Zo'n zielig paard met ooglappen, starogend naar de zeezieke kont van de knol voor zich.
Ik heb geen billen, borsten en schaamstreek, ik weet dus niet waar het staren begint en begint te steken. Ik weet niet hoe intiem staren voelt. Wanneer intimiteit intimiderend wordt. Naar mijn gebrek aan b & b wordt nooit gestaard. En nimmer heb ik mijn kruis moeten inleveren voor een beloning. Ik weet niet wat dat soort ruilhandel aanricht. Veel gruwelijks, ongetwijfeld.
Maar ik zit dus met die blik, met die twee zwerfkatten in mijn kop. Die weten het dan niet meer. Ik wilde de dag van het rokje daarom best overlaten aan de onschuldige elementen. Maar, zegt een rokjesdraagster, als het waait, is het dubbel opletten.
Hoe ingewikkeld allemaal.
Als zelfs de wind zijn handen niet thuis kan houden, hoe loop je dan door rokjesdag? Als u ons nu eens kijklessen gaf, dames. Koken kunnen we nu. Strijken ook.
Maar het is dat kijken. Het moeilijke evenwicht tussen uw blozen en ons blikken. Zeker met die alomtegenwoordige klootzakken, die mijn rokjesdag danig hebben verpest.

(Bron: deMorgen 24/03/06 Bernard Dewulf)

dopage

2006-03-24T17:22:00.000+01:00

Doping. In het radionieuws deze morgen sprak men over verboden middelen. Een saaie term voor wat een saai thema is geworden. De uitdrukking"Turks fruit" zou meer kleur geven aan de hele zaak. Het mag niet en dat maakt het nog aantrekkelijker. Wat meer exotisme zou geen kwaad kunnen,want van nieuwswaarde is eigenlijk geen sprake meer. Doping is saai geworden, nieuws voor in korte berichtjes, zonder foto. Doping is de vuile onderbroek van de sport, die onderaan de wasmand wordt gestopt, in de hoop onopgemerkt in en kleurloos uit de wasmachine te komen.
Is de hele wereld hypocriet? Dopinggevallen blijven opduiken, maar het lijkt alsof slechts hier en daar nog eens een haan kraait. We zijn eraan gewend geraakt, het valt niet meer op, je verschiet niet meer. Maar is iedereen dan hypocriet? Neen, dat vind ik niet. Doping is vals spelen. En topsport zonder valsspelen is onmogelijk.
Loop maar even met me mee. Langs voetbalvelden bijvoorbeeld, waar meeneemchinezen plots een halve voetbalcompetitie lijken te frauderen. Of over racecircuits, waar opgedreven motoren en andere slimmigheden schering en inslag zijn. Kom mee kijken naar stoere mannen en hun spierkabels en je ziet hormonenrestjes aan hun lippen kleven. Vraag je mee af of dit nu een vrouwen- of een mannentenniswedstrijd is. Zouden eral geen bowlingballen met afstandsbediening voorhande zijn?
Jacques Rogge is een moedig man en verricht heel wat werk met zijn anti-dopingbeleid als voorzitter van het IOC. Maar ooit alle doping en valsspelerij van deze aardbol verwijderen lijkt mij een utopie.Valsspelen is immers zo menselijk als liefdesverdriet of buikpijn. Het stroomt door onze aderen. Wie heeft er nooit vals gespeeld tijdens het knikkeren op de speelplaats van zijn lagere school of tijdens een gezelschapspelletje. Zou je nog twijfelen als je met zo'n gezelschapspelletje ook duizenden dollars kan verdienen? Want hoe meer geld er op het spel staat, hoe moeilijker de verleiding is te weerstaan. En tot slot speelt de eeuwige roem natuurlijk ook mee. Filip Meirhaeghe bijvoorbeeld wilde die lelijke zilveren olympische medaille in het mountainbiken zo graag vervangen door een gouden exemplaar. Maar slechts de pechvogels worden betrapt. Het topje van de ijsberg slaat mea culpa (moedig wel), maar de rest doet waarschijnlijk rustig voort. En wat maakt het dan weinig uit. Als iedereen even vals speelt, roeien we allemaal met dezelfde riemen en zal de echte beste wel winnen. Alleen jammer voor die leuke leuzes als "meedoen is belangrijk dan winnen" en het fairplay-ideaal. Dit was geen pleidooi tegen topsport. Als geen ander kan ik genieten van een magistrale voetbalactie, een spannende sprint tijdens de tour de france of een risicovol inhaalmanoevre in de autosport. Dit was eerder de vaststelling dat doping een onderdeel van onze sport is, zelfs van onze leefwereld. Een dopingtje om bestwil? Een hoopje doping dagelijks voor het avondeten? Een Macdoping? ...

Gelezen in de Morgen: The Game

2006-03-16T17:24:00.000+01:00

Een spel zonder einde, zonder winnaar, zonder prijs. Je speelt het beter niet. Eigenlijk ben je het nu al aan het spelen. Eigenlijk heb je al verloren. Je moet excuses zoeken voor je nederlaag. Je moet de pers nog te woord staan. Maar geen nood. Een half uurtje later ben je weer speler. Je bent weer in de race. Je doet het goed. Tot plots, opnieuw heb je verloren. En zo gaat het verder, eindeloos. Er is geen einde, geen winnaar en zeker geen prijs. Spreek ik wartaal? Ijlblog ik? The game is een simpel spelletje. Doodeerlijke psychologie, niet meer dan dat. Het gaat er om niet aan the game te denken. Zolang je er niet aan denkt, win je. Wie er wel aan denkt, verliest. Doe er anderen aan denken. Maar denk er zelf niet aan. En als je er aan denkt, vergeet het dan opnieuw. Niets is moeilijker dan dat. Laat je niet meeslepen, want het is een verslavend en gevaarlijk spelletje. De angst om in een vicieuze cirkel terecht te komen doet me naar adem happen. Ik krijg het benauwd. Vergeten dat je aan iets denkt. Het is een marteling. Het spel is razend populair aan de andere kant van de oceaan. Ook bij ons krijgt het meer en meer belangstelling. Knikkers en speelkaarten zijn verleden tijd op de Vlaamse scholen. Pretparken, zwembaden en voetbalvelden zullen er verlaten bijliggen. Iedereen speelt the Game. De wereld in de ban van het simpelste spelletje ter wereld, zou het? Ikweet het niet, maar ik denk er wel aan en jij nu ook, loser!

Kanye West @ AB BRUSSEL 10/03/06

2006-03-14T17:55:00.000+01:00

Hiphop. R'n B. Soul. Bespaar me de 50 cent's & Christina's die hopen dollar's verdienen met hun lege songs over geld, borsten, auto's en drugs. Bespaar me hun gekwijl, gezijk en gehijg. Hou ze ver weg van me, ik wil ze niet. Gelukkig zijn hiphop, R'nB en soul meer dan dat. Er is Guru en zijn Jazzmatazz, Nas, Lauryn Hill, Joss & Angie Stone. Er is (of was) the Wu Tang Clan, the Fugees, the Roots, the Young Blood Brassband en zelfs het jonge Skeemz en Mo & Grass in Vlaanderen. Er is nog zoveel meer, zonder twijfel. Maar al die groepen, artiesten en bands zijn slechts prinsen en princessen, onderdanen aan één koning, Kanye West. De man doet het genre herleven. In de VS is hij al een wereldster, in Europa wint hij dagelijks aan populariteit. Wat maakt hem zo uniek? Hij brengt ten eerste gewoon steengoede hiphop. Zijn stem is helder en toch ruig, een beetje Bronx' (al heeft hij een doodnormale jeugd doorgemaakt) . Hij combineert sterke onderbouwde lyrics met vette beats en knappe arrangementen (livegebracht door violisten en zelfs een harpspeelster). Zijn songs zijn één brok energie, zoals "touch the sky" en "diamonds from sierra leone" perfect illustreren. Dat voert ons automatisch naar de tweede reden die van hem meer maakt dan de doorsnee rapper. Hij is niet de enige die zulke knappe songs maakt, maar is wel de enige die ze live zo sterk kan neer zetten. Het is een oud zeer in de hiphop wereld, slechts weinig artiesten zijn live top. (Denk maar aan the Game en Snoop Dogg vorig jaar op Rock Werchter.) Kanye daarentegen rapt alsof zijn leven ervan afhangt, maar met zo'n flair en klasse dat je je weinig zorgen hoeft te over zijn levenseinde. Hij gedraagt zich als een koning, maar het stoort helemaal niet. Zijn ego lijkt zo groot als een planeet (zo stond hij bijvoorbeeldop het einde van een nummer voor een videoscherm zodat zijn lichaam overeen kwam met een afbeelding van het christusbeeld in Rio de Janeiro), maar je zou hem geen opschepper durven noemen. Hij is gewoon de koningen de koning verwijt je ook niet zich als een koning te gedragen.

I don't like tuesday's

2006-03-13T15:38:00.000+01:00

Ik hou niet van dinsdagen. Om één of andere reden vallen die altijd minder goed mee dan de beruchte maandagen. Mijn bed lijkt nog zoveel warmer, zoveel knusser de dinsdagochtend. De douche zoveel verder en de dag zoveel langer. Maandag valt best mee. Je lijkt het weekend goed te hebben verteerd. De uurtjes stappen en dansen, de liters geesteverruimende (of net niet?) middelen en het fijne weekendgevoel hebben geen sporen na gelaten, denk je. Tot je dinsdagochtend wakker wordt. Je draait je nog eens om. Je mist bijna je trein. Je vergeet je treinkaart in te vullen. Je mist net je halte niet. De dag duurt eeuwig. Was het al maar woensdag. Dinsdag is geen dag. Ik pleit voor een naamsverandering. Dinsgeendag. Iedere week telt zes dagen en één geendag. Die dag heb je het recht je nog één keer om te draaien, je trein te missen, je treinkaart niet in te vullen, je halte te missen en de hele dag afwezig te zijn. Mentaal afwezig dan wel.

Synesthesia

2006-03-06T17:22:00.000+01:00

Muziek is kleuren. Synesthesia of de leer van kleuren en muziek (ofzoiets) houdt zich bezig met het uitbeelden van muziek in kleuren. Sven van Hees’ laatste album is getiteld naar deze interessante wetenschap. Ik ken er niets van. Of juist heel veel. Bij elk nummer dat ik hoor of beter dat ik goed vind, kan ik me wel een kleur voorstellen. Slechte nummers zijn grijs, niet wit, niet zwart, maar deel van de grijze massa. Maar grijs en zilver komt ook voor bij electro. Techno kan zwart zijn, beukhard of eerder blauw, voor de meer melodieuze variant. Jazz is donkerrood, de gloed van de net ondergedoken zon of een rokerig cafe met oranje pastiekjes voor de lichten. House is vaak groen of oranje, zeker als het speelse en opgewekte house is. Rock is ook zwart, bleus is bruin, disco roze-paars, …Wie geeft me andere genres met bijhorende kleuren of verbindt andere kleuren aan house, techno, electro, jazz, …?

oud-school?

2006-03-06T17:21:00.000+01:00

De Morgen schrijft vandaag: "het analoge fototoestel flitst weer". In tijden dat je zelfs met je telefoon foto’s kan nemen, dat fototoestellen verloren geraken in je binnenzak en dat men met megapixels naar je hoofd gooit, is dit toch een opvallende titel. Blijkbaar worden analoge toestellen hebbedingetjes. Waar zo’n antiek ding vroeger voor een paar honderden euro’s over de toonbank ging, mag je daar vandaag een nulletje aan toevoegen. Of je moet een onwetende Eddy Wally op de plaatselijke rommelmarkt tegen komen.
Wie houdt nog vast aan analoge camera’s? Wie kiest een digitaal exemplaar? En waarom? Reageer!
Ik houd wel van die analoge toestellen, net als ik vinylplaten verkies. Lekker old-school, tastbaar resultaat. Al heb je veel meer mogelijkheden met een digitaaltje en is de kwaliteit zeker zo goed, toch gaat mijn hart naar een oude bak. Nu nog voldoende centjes sparen om zo een oldtimer aan te schaffen.

kleine

2006-03-06T17:20:00.000+01:00

Een kleine van vijf vraagt aan zijn pa nadat de treinconducteur een vertraging aankondigde: "hoe lang duurt dat zo papa, vijf minuten?". Zijn antwoord is dat van een echte papa: "ze zijn al bijna voorbij jongen". Ondergetekende zag een glimlach op zijn eigen gezicht verschenen en ook zijn vijf minuten vlogen voorbij. (Wil ik ooit papa worden van kinderen die zo’n leuke vragen stellen? Jazeker!)

Rijd...

2006-03-06T17:16:00.000+01:00

Concentratie. Neem foto's rond je heen. Blik niet op oneindig, zeker niet vlak voor je, maar ver vooruit. Ontspan je schouders. Voet van de koppeling. Rustig aan. Ontspan je. Geef gas. Duw door, vol gas. Opnieuw rustig aan. Wat zie je? Wat denk je? Wat voel je? Goed zo. Blijven rijden. Controleer je luchtkussens. Voorzichtig. Goed zo. Kijk rond je. Kijk in je spiegels. Kijk achter je. Kijk voor je. Kijk onder je? Rijd...
422 bevelen op 120 minuten, dat kan tellen. De rijles, de enige twee uren waarin ik zoveel verdragen kan. Ook de enige twee uur die vijf minuten lijken. Wat kan nog lang duren, maar kort lijken?

Luisterwaar

2006-03-01T15:01:00.000+01:00

Architecture in Helsinki – Do The Whirlwind: feeling sad? Listen this! (Andere band met dezelfde leuke melodietjes: KT Tunstall)

Mattafix – to & fro (meer dan alleen big city life, hebben een streetsachtig sound, vet!)

Julien Jabre – swimming places (ongelofelijk aanstekelijk beatje, zomerhit in wording)

Kanye West – heard’em say (vette hiphop, geen leeghoofdenmuziek, maar krachtige teksten met een boodschap)

Todd Terje – eurodans (klassieker, thx to the glimmer met het lange haar)

Dear Leader – raging red (aroon perrino moet zowat de mooiste stem hebben op deze aardkloot, getuige ook zijn medewerking aan het laatste arsenal-album. Check ook "like a criminal" met zijn vorige groep The Sheila Divine.

Malente – rip it up (album): bekend van de stubru-single "we came to party". Ik zou het omschrijven als jazzy broken big beat ofzoiets, lekker vet dus! Onder andere fijne singletjes als "I sell marihuana" & "the law is wrong"!

The Postal Service – the district sleeps alone tonight: twee songs voor de prijs van één! Het eerste deel van het nummer is zacht, rustig en pakkend. Het tweede deel is snel, dansbaar en nog altijd pakkend. Te vinden op de Duyster-compilatie van stubru.

The glimmers remix van Magnus’ Jumpneedle: technisch als je t mij vraagt één van de knapste remixen die er bestaan. Dit ding is gewoon af, het krijgt een touch die je alleen van Mo & Benoelie kan verwachten, pure klasse. Is een B-kant op de"summer’s here" vinyl van Magnus op het ANTI-label.

Theo parrish – falling up (carl craig rmx): rustige techno, knappe opbouw en in het midden een plots/onverwacht nieuw computerachtig melodietje dat de boel een niveautje hoger tilt.

The Boondocks

2006-03-01T11:00:00.000+01:00

"Jesus was a black man!" schreeuwt de kleine Riley en een rustig high society feestje verandert in een ware vechtpartij. Dit is maar één van de vele absurde scènes uit "the boondocks", een op een stripalbum gebaseerde tekenfilm. Sinds een aantal maanden is de cartoon te zien op de Amerikaanse televisie en met een hoopje nullen en éénen kan je de handel in België ook zien. Het concept is simpel: een grootvader en zijn twee kleinzonen beleven het ene avontuur na het andere. Maar daar houdt de vergelijking met elke andere televisiecartoon op. The Boondocks is met voorsprong de meest verfijne, politiek incorrecte, over-the-top serie die ik ooit zag. Vanaf de eerste aflevering ben je verkocht. Knappe tekeningen, ingenieuze scenario’s en ook goeie muziek (fijne jazz en hiphop – oa Kanye West) houden je blik zonder moeite vast. Elke aflevering gaat rond één thema, van mcdonalds tot pedofiele rappers (R.Kelly), van "pimp my ride" over een alternatief kerstverhaal tot zelfs de verrijzenis van Martin Luther King. De rode draad doorheen de afleveringen is de scheiding tussen blank en zwart. Je gaat je afvragen of het zwarten of blanken waren die de serie maakten. Niet alleen krijg je een grote portie racisme jegens alle rassen op je bord, ook komt er heel wat zwarte (en ook blanke) zelfkritiek bij kijken. Ik gok daarom op een multiculturele productieploeg, die op een geniale wijze heel de Verenigde Staten en haar waarden en normen in zn blootje zet.

Meer info op http://www.sonypictures.com/tv/shows/boondocks/

Nog een leuk weetje trouwens: de twee jonge gastjes Huey & Riley worden ingesproken door dezelfde actrice Regina King. Wie de serie al gezien heeft zal beamen wat een te gekke stemmetjes deze twee kereltjes hebben.

Banksy

2006-02-28T19:48:00.000+01:00

Sommigen zullen hem kennen, sommigen kennen zijn kunst, anderen hebben nog nooit van hem of zijn kunst gehoord. Je hoeft niets van kunst (wat is kunst?) te kennen om respect te hebben voor Banksy. Check zijn site http://www.banksy.co.uk/ en sta versteld! Provocerend, gevoelig, politiek incorrect, er-plak-op, of gewoon erg mooi gemaakt. Om je al een idee te geven zie je op de foto een een werk van hem in Palestina...

Dijf Sanders

2006-02-28T14:34:00.000+01:00

Nu vrijdag 03/03/06 draaien David (dj Zeke) en ik plaatjes voor en na een concert van Dijf Sanders in Nijdrop. Als je in de buurt bent zeker langskomen om volgende redenen:

*Dijf wordt omschreven als een mix tussen bebop, swing, jazz, pop en elektro. Huh? Wat zegt u? Al die dingen samen dat klinkt goed! En het klonk ook al goed, op de nachten bijvoorbeeld.
*Dijf eigenlijk David heet en een heel erg leuke artiestennaam heeft.
*Dijf een artiest van morgen is.
*David en ik ons voor- en achteraf muzikaal gaan uitleven.

meer info? www.nijdrop.be www.dijf.be

Mohammed

2006-02-28T13:32:00.000+01:00

We vliegen er direct in met een stevig thema. K wil de boel hier graag inleiden met een verhaal. Vorige zaterdag trok ik met vrienden naar Antwerpen en op de trein geraakte ik aan de praat met een jonge Marokkaanse gast. Hij was 22 jaar oud en doof. Twee jaar geleden knalde hij met zn auto tegen een veel te grote truck. 2 weken coma en 6 maanden ziekenhuis waren het gevolg. Zijn leven veranderde. Een speelse player zoals hij zichzelf omschreef, die ook weleens een misstap durfde te begaan werd plots een rustige, ingetogen jongen. Een truck veranderde zijn leven. Maar dat is de pointe niet van dit verhaal. Zijn verhaal fascineerde me. Hij vertelde waardevolle dingen, hij had de laatste tijd duidelijk nagedacht over het leven. Ik had soms moeite hem te verstaan en hij had enkel mijn lippen, maar het was een goed gesprek. Zo iemand's mening over de gebeurtenissen van de laatste maanden zou me wel interesseren dacht ik. Dus ik vroeg hem naar Mohammed en de cartoons. Simpel was zijn antwoord: "wij lachen toch ook niet met Jezus. Bovendien is Jezus een van onze profeten, wist je dat?" vroeg hij. Punt.

Gelijk heeft hij. Hij geeft duidelijk het standpunt aan van iedere Moslim. Lachen met Mohammed doe je niet. Waarom zou je ook? Vrije meningsuiting? Ja, zolang je respect hebt voor elkaar. Lachen met Mohammed getuigt van weinig respect, zeker als je weet welk belang men in de Islam aan Mohammed hecht. Daar zit het moeilijke punt in heel dit verhaal. Hun godsdienstbeleving is veel sterker dan in onze Westerse samenleving. In onze samenleving zijn kerkgangers bijna outcasts geworden. (Paris Hilton draagt nog een kruisje om haar hals las ik laatst in weekend knack, maar dat heeft weinig met geloven te maken, zo weet zelfs haar vreselijk lelijk mormelhondje.) Niets mis met dit proces, lijkt me logisch in onze maatschappij vandaag. Maar dat het in de moslimwereld anders is moeten we respecteren, punt.

Mijn reisgenoot begon echter de trein niet af te breken. Hij bleef rustig zitten en vertelde verder. Op de televisiejournaals zien we wat anders. Ontploffingen, geweld, oproer, miserie. De Denen hebben het verkorven. Niet goed te keuren. Vooreerst heeft het niets met de Denen te maken. Die vriendelijke noorderlingen zijn maar de boodschappers van een veel dieper probleem, op hen mag men niet schieten. De overdreven reactie uit de moslimwereld moet veeleer gezien worden als een uitlaapklep voor alle moslims die met problemen leven. Armoede, haat, achterstelling, hopeloosheid, ... Eindelijk iets waar ze zelf over kunnen schreeuwen, zwaaien met geweren, boos zijn. Nog altijd niet goed te keuren. Dat is geweld nooit (ben jij een pacifist?). Maar begrijpen doe ik de moslims wel. Je lacht niet met Mohammed. Punt.

Bienvenido

2006-02-28T13:09:00.000+01:00

Hey lezer,

deze blog is de mijne en als jou ogen nu over mijn blog turen, ben je heel erg welkom. Wat kom je hier te weten? Mijn ideeën over vanalles en nog wat, je zal wel zien. Hoe t is hier zal evolueren is voor mij ook een raadsel, maar dat zien we wel...
Fijn zou zijn: inbreng van anderen, discussies, gesprekken, meningen, ideeën, enzovoort...

We zien wel!

Koen